07:50
19:06
Naamgeving
Sikahert (Cervus nippon). De soort komt oorspronkelijk uit Oost-Azië.
Uiterlijk
Een hert met een roodbruine, vaak gevlekte zomervacht en een duidelijk afgetekende witte spiegel. Mannetjes dragen een gewei; de wintervacht is donkerder en vlekken zijn dan minder zichtbaar.
Biotoop
Het sikahert gebruikt bos, duinen, heide en open vegetatie met voldoende dekking. Zijn leefgebied overlapt deels met dat van het edelhert.
Leefwijze
Hindes en jongen leven geregeld in groepen, terwijl volwassen mannetjes buiten de bronst vaker apart leven. In de bronst zijn de mannetjes opvallend hoorbaar.
Voortplanting
De bronst valt meestal in het najaar. Na een draagtijd van ongeveer zeven maanden wordt doorgaans één kalf geboren.
Voedsel
Het sikahert eet grassen, kruiden, bladeren, knoppen en twijgen en kan relatief voedselarm plantmateriaal benutten.
Voorkomen
Volgens de NVWA-factsheet uit 2025 leven enkele vrij rondlopende sikaherten in het Noordhollands Duinreservaat en de Kennemerduinen. Elders zijn waarnemingen schaars.
Beheer
In andere Europese landen kruisen sikaherten met edelherten. Naast vraat is vermenging van beide soorten daarom een belangrijke reden om introductie en verspreiding te voorkomen.
Deze soort staat op de Europese Unielijst van invasieve uitheemse soorten. De overheid moet introductie en verspreiding tegengaan. Het doden met een geweer is niet automatisch toegestaan doordat een soort op de lijst staat. Een voorstel voor 2027 zou geweergebruik voor de aangewezen soorten in een jachtveld onder voorwaarden mogelijk maken zonder afzonderlijke provinciale opdracht. Zolang dat voorstel niet definitief in werking is getreden, gelden de huidige regels en eventuele provinciale toestemmingen of opdrachten.