Naamgeving
Heilige ibis (Threskiornis aethiopicus). De soort komt oorspronkelijk uit Afrika ten zuiden van de Sahara en delen van het Midden-Oosten.
Uiterlijk
Een grote witte vogel met kale zwarte kop en nek, lange naar beneden gebogen zwarte snavel, zwarte poten en zwarte vleugelpunten.
Biotoop
De heilige ibis gebruikt moerassen, nat grasland, oevers en landbouwgebieden. Hij kan in bomen of dicht struweel in groepen broeden.
Leefwijze
Ibissen zoeken met hun snavel in ondiep water en zachte bodem naar voedsel. Buiten de broedtijd kunnen ze in groepen rondtrekken.
Voortplanting
De vogels bouwen een nest in een kolonie. Meestal worden enkele eieren gelegd en verzorgen beide ouders de jongen.
Voedsel
Het menu is breed en omvat insecten, amfibieën, kleine vissen, schaaldieren en soms eieren of kuikens van andere vogels.
Voorkomen
Volgens de NVWA-factsheet uit 2023 was de eerdere Nederlandse broedpopulatie na terugvangst sterk afgenomen; in 2015–2017 werd nog één broedpaar in de Wieden genoemd.
Beheer
Predatie op eieren en jongen van andere vogels is elders beschreven. De NVWA verwachtte in haar factsheet uit 2023 dat het effect in Nederland mogelijk beperkter is dan eerder aangenomen.
Deze soort staat op de Europese Unielijst van invasieve uitheemse soorten. De overheid moet introductie en verspreiding tegengaan. De heilige ibis valt onder de landelijke aanwijzing waarmee vanaf 1 januari 2027 bestrijding met het geweer binnen een jachtveld mogelijk is zonder afzonderlijke provinciale opdracht. De overige wettelijke voorwaarden blijven gelden, waaronder een geldige omgevingsvergunning voor een jachtgeweeractiviteit, de bevoegdheid om in het betreffende jachtveld op te treden en de voorschriften voor geweergebruik. Tot 1 januari 2027 blijven de bestaande regels en eventuele provinciale opdrachten van toepassing.