Werken aan een mega-snoepwinkel, Buit 3 2018

Voedselbossen bieden in de toekomst wellicht een biologisch verantwoorde aanvulling op grootschalige landbouw. Voor nu is het vooral heel leuk om mee te bouwen aan een rijk gevarieerd bos waar je zelf je eten bij elkaar kunt sprokkelen. Zoals in het voedselbos Zeewolde.*

Evelyn Derksen zit op de stronk van een dode populier en kijkt tevreden uit over de hectare grond om haar heen. Dit is het voedselbos Zeewolde. Of nou ja, voedselbos in wording. Wie hier achteloos aan voorbijrijdt, heeft wellicht moeite het idee van een braakliggend terrein te onderdrukken. Maar niets is minder waar. Op de hectare grond in de oksel van de Eikenlaan en de Dasselaarweg is een 44 jaar oud populierenbos gerooid om plaats te maken voor een vakkundig ontworpen bos waarin meer dan honderd verschillende soorten planten, struiken en bomen staan. De beplanting steekt nog geen meter boven de grond uit en door de droogte is van weelderig groen geen sprake, maar wie goed kijkt, ziet wat hier staat te gebeuren. ‘Wij vervangen een productiebos door een gevarieerd bos waar een rijke biodiversiteit kan ontstaan’, legt Derksen uit.

‘Wij vervangen een productiebos door een gevarieerd bos waar een rijke biodiversiteit kan ontstaan.’

Uiensoep uit Chinese mahonie
Samen met Lydia Waterreus, die vrolijk ronddartelt en de aanwezige vrijwilligers voorziet van gieters, emmers en glaasjes limonade, is Derksen grondlegger van het Zeewoldse voedselbos. ‘Begin 2018 zijn we gaan planten: eerst de kruinlaag en struiklaag. Veel later komen de bodembedekkers.’ Dit moet vervolgens langzaam uitgroeien tot compleet ecosysteem dat voedsel oplevert voor mens en dier. Derksen: ‘Wij ontwerpen een vitaal ecosysteem naar voorbeeld van een natuurlijk bos.’

Ze staat op en loopt naar een sprietig boompje met rode kegelvormige bloemen dat ze definieert als fluweelboom: ‘Deze vrucht geeft donkerroze limonade die lekker is met een beetje suiker. En dit is een Chinese mahonie’, wijst ze een ander ontluikend boompje aan. ‘Het blad smaakt naar uiensoep en je schijnt het hout zachtjes te kunnen stoven om als bouillon te gebruiken.’

*Dit artikel verscheen in Buit 3 dit jaar. Buit is een blad over natuur, jacht en buitenleven. In Buit vindt u reportages, kunst, recepten, interieurs, tradities en gebruiken, interviews, reizen en fotografie. Buit kost € 4,99 en verschijnt vier maal per jaar.

(…)