VB: Schade

In de artikelen 11.44, 11.52 en 11.58 van het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal.) wordt “vrijstelling” verleend van bijvoorbeeld het verbod op het doden, voor de bestrijding door grondgebruikers van schadeveroorzakende vogels en dieren die bij AmvB zijn aangewezen, omdat ze in het gehele land schade veroorzaken. Het betreft hier de soorten die landelijk zijn aangewezen als omgevingsvergunningvrij-geval (voorheen landelijke vrijstellingslijst genoemd, te weten kraai, kauw, Canadese gans, vos, houtduif en konijn. Provinciale Staten kunnen bij verordening eveneens soorten aanwijzen waarvoor een soortgelijke vrijstelling geldt binnen een provincie, eveneens gericht tot grondgebruikers.

Zo staat bijvoorbeeld in artikel 11.44, vijfde lid Bal:

“ Een aanwijzing van een vergunningvrijge gevallen… geldt ook voor het bestrijden van schadeveroorzakende dieren door de persoon of Wildbeheereenheid die daarvoor een door de grondgebruikers verleende schriftelijke en gedagtekende toestemming heeft”

Dit betreft een voortzetting van de bepaling in (oud) artikel 65 lid 6 van de Flora- en Faunawet (vervallen per 1-1-2017).

De Raad van State heeft in dit verband de lezing bevestigd dat de grondgebruiker een schriftelijke toestemming kan verlenen maar dat deze bepaling niet zo gelezen moet worden dat elke jachtaktehouder fysiek over deze toestemming dient te beschikken (klik hier voor de uitspraak, in het bijzonder rechtsoverweging 2.4.1).

Nu er geen wijziging op dit punt is beoogd door de wetgever geldt het volgende:

Indien de grondgebruiker de jachthouder middels ons standaardcontract een schriftelijke toestemming geeft, waar ook in staat dat de toestemming doorgegeven mag worden, dan is aan het vereiste van artikelen 11.44, vijfde lid, 11.52, vijfde lid en 11.58, vijfde lid Bal. voldaan. De houder van deze toestemming mag deze doorgeven.

Indien hij bij de activiteit aanwezig is blijkt enkel uit zijn aanwezigheid al dat hij deze toestemming doorgeeft. Is hij niet zelf aanwezig dan doet hij er verstandig aan om aan uitvoerders deze toestemming schriftelijk door te geven.

Voor de soorten houtduif en konijn geldt in principe een schoontijd. Maar omdat houtduif en konijn het gehele jaar door belangrijke schade aan de landbouw aanrichten zijn deze soorten aangemerkt als omgevingsvergunningvrij-geval (voorheen beter bekend als landelijke vrijstelling). Dit betekent dat deze dieren, zonder verdere vergunning rompslomp het hele jaar mogen worden gedood indien er binnen het werkgebied van de WBE schade is of dreigt in het huidige of het komende jaar en er in de provincie een goedgekeurd faunabeheerplan is. Indien gebruik gemaakt wordt van een geweer is een geldige “jachtakte” vereist en een schriftelijke toestemming van de grondgebruiker. Tevens is de 40 ha-regeling van toepassing.

Artikel 11.56, 11.57 en 11.58 Besluit activiteiten leefomgeving (Bal)

Bron: 101 vragen over jagen, vraag 2.02 Houtduif en konijn (uitgave Jagersvereniging en ministerie van LNV, 2007)

Het jachtrecht heeft een jager nodig om te jagen op wildsoorten (haas, konijn, wilde eend en de houtduif), de toestemming van de grondgebruiker heeft de jager nodig voor het beheren en schade te bestrijden.

De Omgevingswet maakt een heel scherpe scheiding tussen jacht en beheer/schadebestrijding. Jagen is het benutten van wild in de tijd dat de jacht erop is geopend en mag gedaan worden door de jachthouder (en anderen met diens toestemming). Om te kunnen beheren of schade te bestrijden heeft een jager naast een ontheffing of vrijstelling de toestemming van de grondgebruiker nodig. Deze toestemming is in de jachthuurovereenkomst van de Jagersvereniging opgenomen.

Bronnen: 101 vragen over jagen, vraag 2.09 Toestemming grondgebruiker naast jachthuur (uitgave Jagersvereniging en ministerie van LNV, 2007)

Artikel 11. 44 lid 5, 11.52 lid 5 en 11.58 lid 6 Besluit activiteiten leefomgeving (Bal)

In artikel 11.65 Besluit activiteiten leefomgeving (Bal.) staat het volgende: De jachthouder doet datgene wat een goed jachthouder betaamt om een redelijke stand van het in zijn jachtveld aanwezige wild (zoals bedoeld in artikel 8.3, vierde lid van de wet) te handhaven dan wel, bij het ontbreken daarvan, te bereiken en om schade door in zijn jachtveld aanwezig wild te voorkomen.
Onder wild wordt hier verstaan, de 5 bejaagbare wildsoorten haas, konijn*, fazant, wilde eend en houtduif *. Voor de schade veroorzaakt door deze diersoorten is de jachthouder aansprakelijk.
Voor de schade veroorzaakt door alle andere diersoorten is niemand verantwoordelijk en aansprakelijk. Een jager moet daarom gezien worden als een “instrument” welke kan worden ingezet bij bestrijding van deze diersoorten om schade te voorkomen of te beperken.

* Naast het feit dat konijn en houtduif wild zijn, staan deze ook op de landelijke vrijstellingslijst hetgeen inhoudt dat deze dieren het hele jaar mogen worden gedood, indien er binnen het werkgebied van de WBE op tenminste één perceel schade is of dreigt in het huidige of het komende jaar aan landbouw en/of fauna. Artikel 3.15 Wet natuurbescherming. Door deze ruime mogelijkheid van bestrijden kan de jachthouder niet aansprakelijk worden gesteld voor de schade veroorzaakt door houtduif en konijn.