Zon op
06:41
Zon onder
20:40
Nachtmodus
Foto: Michael Migos

Zwarte piet – column van Oswin Schneeweisz in De Jager #12

Het was een leerzaam ochtendje. Het ‘activistische’ VARA-natuurprogramma Vroege Vogels gaf onlangs zowaar ruimte aan een gesprek met tegenstanders van een verbod op trofeeënjacht. Dat op zich is al nieuws en een compliment waard. Meestal zet presentator Menno Bentveld de ramkoers in wanneer het op het thema jacht aan komt. Zo niet dit keer. Bentveld sputterde een beetje, maar gaf Christiaan van der Hoeven (WNF) en ecoloog Paul Scholte (werkzaam in Kameroen) voldoende ruimte voor een goed gesprek, waarin vooral de wijze woorden van Paul Scholte opvielen.

Scholte houdt niet van de trofeeënjacht. Hij ziet het liever niet dan wel, maar anders dan veel ‘Cecile-bangers’ is hij ook in staat om over zijn eigen schaduw heen te stappen. Om de emotie te scheiden van de ratio. Zijn stelling: de trofeeënjacht bestaat nu eenmaal en maakt een belangrijk onderdeel uit van een systeem dat zowel voor de lokale economie als voor het wildbeheer van cruciaal belang is. Scholte: ‘Daar waar jaarrond bescherming is, zoals in de jachtgebieden, blijft wild bestaan, omdat er veel minder stroperij is. Zo bevindt de grootste populatie nijlpaarden in een groot natuurgebied in Kameroen zich juist midden in de jachtzones.’

Scholte maakte ook duidelijk dat de winstmarges van de jachtgebieden in Afrika de laatste jaren steeds kleiner zijn geworden. Een nog strengere regelgeving – in september wordt een ontwerpresolutie  van de EU in Johannesburg besproken waarbij de regels vermoedelijk meer worden aangescherpt – zou er weleens toe kunnen leiden dat deze jachtgebieden ‘omvallen’.

En de gevolgen zijn voorspelbaar: stropers krijgen de vrije hand en boeren zullen het land kaal maaien, plat branden en ‘wildvrij’ maken om akkerbouw te bedrijven. Exit zebra, nijlpaard, giraf en olifant.

Ik moest even denken aan staatssecretaris Van Dam en zijn leeuwenkop die ons land niet meer in mag omdat wij als zogenaamd beschaafde natie niets met de trofeeënjacht van doen willen hebben. Nu wantrouw ik van nature iedereen die zich vanaf kansel of troon beroept op een zogenaamd beschaafde moraliteit, maar in dit geval is er nog iets anders aan de hand wat mijn ergernis wekt. Scholtes verhaal legt feilloos de nog voortwoekerende wortels van ons neokoloniale denken bloot. Wij bepalen wat goed is voor die arme negertjes in donker Afrika en duwen onze emoties en Westerse moraliteit door de Afrikaanse strot.

De mening van de mensen uit de landen zelf doet er niet toe. We beschouwen onszelf nog steeds als superieur. Ik kan niet wachten. Het is bijna december. Dan gaan we met zijn allen weer ‘Zwarte Pieten’ over Zwarte Piet en reken we zogenaamd af met ons koloniale verleden. Dan dompelen we ons onder in een collectief, maar welbeschouwd ook nogal vals, schuldbesef. Ik ga mijn verlanglijstje maar eens maken: ‘Lieve Sinterklaas, schenkt u mij op vijf december alstublieft een paar hoorns van de antilope. Van die grote voor aan de muur.’  

Noot van de redactie: deze column verscheen in nummer 12 van De Jager, die op 9 september bij onze leden werd bezorgd.

Oswin Schneeweisz

Oswin Schneeweisz werpt een persoonlijke blijk op actuele onderwerpen uit de wereld van radio, krant, televisie en internet.
  • Delen:


Gerelateerd nieuws