temp.
24°
Zon op
06:37
Zon onder
20:46
Nachtmodus
Foto: Anoeska van Slegtenhorst

Zonneweides – Column Oswin Schneeweisz, De Jager juli 2018

Ik stel me de dichter Hendrik Marsman voor. Hoe hij denkend aan Holland brede glaspanelen, traag door oneindig laagland ziet gaan. Hoe hij rijen ondenkbaar, glinsterende zonnecollectoren als donkere staketsels aan den einder ziet staan. In de geweldige ruimte verzonken, de boerderijen verspreid door het glazen land. Boomgroepen, dorpen, geknotte torens, kerken en olmen in uiteengerukt verband. De lucht hangt er laag en de zon wordt er langzaam in niets ontziende geometrie gesmoord. Zo ongeveer zou het bekende gedicht van Marsman kunnen herschrijven, toegespitst op de actualiteit anno 2018, want als we niet opletten staat straks ons halve landschap vol met zonnepanelen. ‘Zonneparken zijn onmisbaar, maar zet ze dan wel bij snelwegen, oude bedrijfsterreinen en oude vuilnisplekken’ zei het zonnekoninkje van de PvdA Diederik Samsom recent in Trouw. Dat zou ik ook zeggen als ik, zoals Samsom, boegbeeld ben van een clubje dat als opdracht heeft ons zo snel mogelijk een energietransitie door de strot te duwen.

Ik ben er niet gerust op. En dat is een understatement. Want er worden de laatste tijd verdacht veel wolven gesignaleerd in het agrarisch gebied en dan heb ik het niet over de uit Duitsland en Polen afkomstige viervoeter, maar over een nog veel gevaarlijker soort: namelijk de projectontwikkelaar. Met een tomeloze gretigheid stort deze soort zich op zijn prooi en probeert zo veel en zo snel mogelijk grond in eigendom te krijgen voor de bouw van toekomstige goudmijntjes: de zonneweides.

‘Talloze boeren in Drenthe, Friesland en Groningen zijn de afgelopen tijd benaderd om hun land voor 15 tot 20 jaar te verhuren voor zonnepanelen, zei woordvoerder Roel Visser van landbouworganisatie LTO Noord in het AD onlangs. Zelfs (buitenlandse) investeerders staan te dringen om ons land vol te plempen met die dingen en denk maar niet dat die oog hebben voor de sores van grutto of patrijs. Denk maar niet dat die zich realiseren hoezeer ons boerenland ook een kwetsbaar leefgebied is voor reeën, hazen en fazanten die er straks allemaal lekker warmpjes bijzitten onder velden vol zonnecollectoren. De eerste verhullende woorden zijn al gevallen.

Nuon gaat zorgen voor ‘landschappelijke inpassing’ en ‘natuurcompensatie’. Dan weet je wel dat iemand bezig is om een kromme banaan recht te buigen. Je vraagt je af of iemand wel de regie over deze uiterst bedenkelijke ontwikkeling heeft. Het lijkt er in elk geval niet op. Want terwijl wetenschappers zich nog buigen over de vraag of zonneparken überhaupt in ons land wel rendabel kunnen zijn, terwijl nog niemand weet hoe groot de schadelijk effecten op de bodem, de flora en de fauna zijn, draaft Flora’s Mallewagen al de berghelling af. Bovenop een stapel zonnepanelen zien we een opgewonden minister-president, met aan zijn zijde zonnekoninkje Diederik en een handvol juichende projectontwikkelaars. Kan iemand die mallewagen nog doen stoppen of wordt ons natuurlandschap en boerenland straks echt schaamteloos verkwanseld aan de hoogste bieder.

Oswin Schneeweisz

Columnist De Jager
  • Delen:


Gerelateerd nieuws