temp.
Zon op
08:42
Zon onder
16:21
Nachtmodus
Foto: Anoeska van Slegtenhorst

Vereningingsecoloog Jagersvereniging: ‘Faunabeheer is meer dan berekening in spreadsheet’

Op 30 mei verscheen er in Bionieuws, het tweewekelijks nieuwsblad voor biologen, een interview met begrazingsexpert Sip van Wieren, verbonden aan Wageningen University. Dit interview werd gehouden naar aanleiding van zijn afscheid. In het interview, getiteld ‘Wild houden als vee is geen optie‘ doet Van Wieren een aantal opmerkelijke uitspraken.

‘Het beheer wordt uitgevoerd door vrijwillige jagers, die er hun eigen ethiek op nahouden. Het zijn geen professionals, maar hobbyisten.’

en

‘Het reeënbeheer is onzinnig. Ik spreek me hier niet vaak over uit, maar dat ga ik nu bij mijn afscheidssymposium wel doen. Er komen best veel jagers’, zegt hij weifelend. ‘Ik hoop dat ze niet schieten.’

Reactie Verenigingsecoloog Wim Knol
Naar aanleiding van dit interview besloot de Jagersvereniging tot een reactie, die ook is opgenomen in Bionieuws. Deze vindt u hieronder volledig weergegeven.

***

Wildbeheer
Het afscheidsinterview van begrazingsecoloog Sip van Wieren (Bionieuws, 20 mei) over jacht, beheer en schadebestrijding laat zien dat er een groot gat zit tussen theorie en praktijk. In het artikel wordt de indruk gewekt dat jagers als hobbyisten maar wat aan het rommelen zijn, niet efficiënt bezig zijn en dat er een alternatief ligt in niet ingrijpen, uitgezonderd op een paar plekken waar een ernstig probleem is of schade ontstaat.

Om met dat laatste te beginnen, wat is de wetenschappelijke basis over afschotvrije gebieden met bufferzones? Of is dit wensdenken van een vertrekkend onderzoeker? De praktijk is dat in die gebieden waar geen beheer van grazers (herten, zwijnen, ganzen) plaatsvindt er een enorme aantalsontwikkeling plaatsvindt die leidt tot negatieve effecten op biodiversiteit, bosverjonging en gewasschade. Bij herten leidt het tot scheefgroei in de geslachtsverhouding met meer dan 80 procent vrouwelijke dieren en grote overloop naar elders. Waar dit niet kan, zoals in de Oostvaardersplassen, wordt binnen het hekwerk vier keer meer geschoten (reactief beheer) dan wanneer je een lage dichtheid zou aanhouden. Het idee van bufferzones rond afschotvrije gebieden blijkt in de praktijk op de Veluwe een mislukking. Faunabeheer is nu eenmaal meer dan een berekening in een spreadsheet.

Waar Van Wieren aan voorbijgaat is de huidige wet- en regelgeving die ‘nee, tenzij’ hanteert en niet ‘ja, mits’. Dat heeft geleid tot een explosie van soorten. Met de decentralisatie van het natuurbeleid betekent dit ook dat je voor dezelfde diersoort in iedere provincie weer andere beperkingen en regels hebt in de uitvoering. Efficiëntie in het faunabeheer bereik je vooral door vereenvoudiging van wetgeving, goed samenwerken en standen niet te hoog op te laten lopen. Effecten zijn immers dichtheidsafhankelijk en grensoverschrijdend. In een dichtbevolkt land leidt dat vroeg of laat tot problemen.

De 21 duizend jagers en driehonderd wildbeheereenheden (WBE’s) die lid zijn van de Jagersvereniging zijn professionele vrijwilligers die goed zijn opgeleid en worden bijgeschoold in kennis en vaardigheden. Ze zijn ook professioneel georganiseerd en dus geen willekeurige hobbyist. En ja, er is een eigen ethiek waardoor niet alles wat wettelijk mag ook blindelings wordt uitgevoerd. Jagers zijn geen schietknecht van falend overheidsbeleid. Hier lag een mooie taak voor onderzoekers om politiek en beleid tijdig te waarschuwen voor de situatie waarin we nu met een aantal soorten zijn beland. Die kritische wetenschappers heb ik nog nauwelijks publiek gehoord.

Hebben jagers niks met wetenschap?
Integendeel. De leerstoel faunabeheer aan de Wageningen Universiteit is tien jaar lang door jagers zonder voorwaarden gefinancierd. De promoties gaan echter niet over onderwerpen waarover Van Wieren zich opwindt. Jagers hebben financieel ook fors bijgedragen aan onderzoek van het faunafonds. Per 1 januari is dit beëindigd en richt de Jagersvereniging zich op praktijkgericht en objectief onderzoek in het faunabeheer met eigen fondswerving. Nederland is geen Spitsbergen en dat vraagt om andere ecologische concepten dan die uit ongerepte gebieden.

 

 

  • Delen:


Gerelateerd nieuws