Zon op
08:00
Zon onder
16:45
Nachtmodus
Foto: Maarten van der Belt

Ja, ik jaag! – Telegraaf Vrouw

De laatste jaren is het aandeel vrouwen die de jachtopleiding volgt weer groter geworden. In de Telegraaf Vrouw van afgelopen zaterdag werden een aantal vrouwelijke jagers geïnterviewd over hun passie voor het jagen. Aan het woord komen Romy van Kampen, Natasja Krul en Nadine Ebeling. Ook is de Telegraaf op pad geweest met Debby Smit die 14 jaar vegetariër was, maar nu sinds een paar jaar fanatiek jaagt en haar eigen wild opeet: ‘ Wild is het meest biologische stukje vlees! ’

Het eerste dier dat ik heb geschoten…

“Was een haas. Ik zat heel stil aan de slootkant en dacht ‘O, als er maar geen komt.’ Er kwam er toch één, en alles wat ik had geleerd, flitste door mijn hoofd: goed kijken, wat is de afstand, niet de loop op andere jagers richten… Het was een mooi schot, hij ging ‘over de bol’, dan weet je dat-ie op slag dood is. Ik kon wel janken, omdat ik het zo graag goed wilde doen, en na ruim een jaar studeren dééd ik het goed! Ik zie mezelf nog van het veld lopen met mijn geweer in mijn ene hand en de haas in mijn andere hand.”

Het jachtseizoen…

“Is maar kort. Maar ik ben het hele jaar in de natuur bezig. Ik help boeren met schadebestrijding door te jagen op kraaien, ganzen en ander schadelijk wild. Daarnaast ben je voortdurend aan het inventariseren wat er in het jachtveld loopt en vliegt. Dat doe ik samen met mijn man Connie, die boswachter is en een eigen jachtveld heeft. Door hem ben ik drie jaar geleden gaan jagen en ik heb inmiddels zoveel van hem geleerd dat ik bij bijna iedere hoek weet: daar zitten hazen, daar fazanten… Voor de jachtdagen nodigen we altijd andere jagers uit en beginnen we met koffie en worstenbroodjes. Het sociale aspect is eigenlijk belangrijker dan het schieten zelf.”

Mijn omgeving..

“Vindt het vooral interessant. Ik krijg wel vaak de vraag waarom ik dit doe en of ik het niet zielig of eng vind. Dan leg ik uit dat we niet zomaar een ree schieten, maar kijken naar de hele populatie: is er een ree die vaak een drukke weg oversteekt en zo voor gevaren zorgt? Of een oude reegeit die jonge dieren probeert te verdrijven waardoor ze van de stress vatbaarder worden voor ziektes? Ik vind het niet moeilijk om de trekker over te halen omdat ik weet dat het ‘beheer’ is.”

Veertien jaar lang…

“Ben ik vegetariër geweest. Ik had moeite met de bio-industrie. Maar dieren in een jachtveld – waar je het hele jaar voor hebt gezorgd en waarvan je weet dat er voldoende zijn – mag je eten, vind ik. De hazen, konijnen en fazanten lopen altijd buiten, kiezen zelf wat ze eten, pikken de lekkerste dingen eruit. Heel anders dan een dier dat in een hok zit, alleen een bepaald type voeding krijgt en vol antibiotica naar het slachthuis gaat. Wild is het meest biologische stukje vlees!”

Als we een ree hebben geschoten…

“Hangen we die om te villen aan de haken waar normaal de schommel aan hangt, met een kuip eronder voor de ingewanden. Daar zijn de kinderen gewoon bij, ze mogen weten dat vlees niet uit een plastic schaaltje komt. En als je zelf onbevangen en relaxt bent, zijn zij dat ook. Toen ik een fazant aan het slachten was, vroeg de jongste ‘Wat eet zo’n fazant nou?’ Ik heb zijn keel opengemaakt en laten zien dat er allemaal graankorrels en zaadjes in zaten. ‘O’ zei hij, ‘hij eet cruesli!'”

Debby Smit

Lees hier het hele interview met Debby Smit in de Telegraaf, via Blendle.

Romy van Kampen

Lees hier het hele interview met Romy van Kampen in de Telegraaf, via Blendle.

Natasja Krul

Lees hier het hele interview met Natasja Krul in de Telegraaf, via Blendle.

Nadine Ebeling

Lees hier het hele interview met Nadine Ebeling in de Telegraaf, via Blendle.

Lees alle artikelen uit de Telegraaf Vrouw van 22 oktober op Blendle

www.blendle.com
  • Delen:


Gerelateerd nieuws