temp.
24°
Zon op
06:37
Zon onder
20:46
Nachtmodus
Foto: Judith Habets

Spiegel – Column Berend te Hennepe, De Jager juli 2018

Op een mooie voorjaarsavond liep ik langs de weg, vervuld van hooggestemde idealen. Gewapend met een grondboor, voorhamer, zeis, een emmer met een sopje en niet te vergeten een partij wildspiegels. U begrijpt het al: de WBE had het plaatsen van wildspiegels op het programma staan. Voor de zekerheid had ik me gehuld in een oranje vestje, zodat ik tijdig zou worden opgemerkt door aanstormende automobilisten. Ik zag de kop in de krant al voor me: ‘Man geschept door auto tijdens preventieve actie om aanrijdingen te voorkomen.’ Dat wilde ik te allen tijde zien te vermijden.

Mijn compagnon had duidelijk vaker met dit bijltje gehakt. Hij hanteerde de zeis alsof hij dat iedere zondag in het Openluchtmuseum deed, sopte de spiegels af alsof ze een gekoesterde oldtimer toebehoorden en ramde de palen met soepele slagen de grond in. Af en toe maakte hij een weids gebaar met zijn arm, een vage aanduiding van de plek waarop ik de grondboor in de aarde zou kunnen draaien. Hoewel ik er niet naar op zoek was, stuitte ik al draaiend op een roestige velg uit de prehistorie van het tractortijdperk, een ondoordringbaar wortelstelsel (waar ik slechts met de grootste moeite de boor uit wist te bevrijden) en een in de IJstijd afgezette en sindsdien onberoerde steen. Zo vind je nog eens wat. Overigens weet ik in vreemde steden ook feilloos de weg te vinden naar troosteloze bedrijventerreinen, die in werkelijkheid een soort Bermudadriehoek blijken te zijn voor nietsvermoedende toeristen, en waar je je pas na uren dwalen uit weet te bevrijden. Maar goed, ik heb het overleefd. Die wildspiegelsessie bedoel ik. Nu maar hopen dat de reeën niet al te gedesoriënteerd raken door al die blinkende spiegels en voorgoed het veld verlaten.

Berend te Hennepe

Redacteur
  • Delen:


Gerelateerd nieuws