Zon op
08:04
Zon onder
18:45
Nachtmodus
Foto: Anoeska van Slegtenhorst

Ree op de wildlijst – column Laurens Hoedemaker De Jager

Het ree is een van de wildsoorten die zich de afgelopen decennia zeer succesvol heeft ontwikkeld in Nederland. Het aantal nam toe van ongeveer 5000 exemplaren net na de oorlog tot meer dan 100.000 nu. Het vermogen om zich aan te passen aan verschillende biotopen draagt daar zeker aan bij. We zien reeën niet alleen meer in kleinschalige landschappen of bossen, maar ze voelen zich ook thuis op uitgestrekte akkers en weilanden. Het ree blij­ft ons verbazen.

Toch zit er aan dit succes ook een keerzijde. De toenemende stand zorgt voor meer aanrijdingen, vaak met ernstige gevolgen. Vraat- en veegschade aan jonge bomen is een zorg voor landschapsontwikkelaars. En overbevolking zorgt voor verminderde weerstand en het gemakkelijker verspreiden van ziekten, zoals coccidiose. Een balans vinden tussen de uiteenlopende belangen van mens en ree vormt een blijvende uitdaging. Heel Nederland vol zetten met rasters om aanrijdingen te voorkomen is geen oplossing. Niet alleen het ree, maar ook andere wildsoorten worden daarmee gehinderd in hun bewegingsvrijheid.

Bovendien zou daarmee het ontrasteringsbeleid dat de overheid de afgelopen decennia hee­ft uitgevoerd en waar miljoenen in zijn gestoken teniet worden gedaan. Populatiebeheer is en blij­ft dan ook essentieel voor deze soort, die ook prima duurzame benutting verdraagt. Anti-jachtactivisten spannen echter steeds vaker rechtszaken aan om ontheffingen onderuit te halen. Gevolg is dat maatschappelijke kosten toenemen, faunabeheerplannen een steeds complexere onderbouwing vereisen en ontheffingen dichtslibben met allerlei bijkomende bepalingen. Effectieve uitvoering van het reewildbeheer wordt hiermee per saldo steeds moeilijker.

Steeds vaker klinkt dan ook de vraag binnen WBE’s, FBE’s en Vereniging Het Reewild: hoe bereiken we dat jagers hun afschot halen? Kiezen we dan voor een ‘top-down’ benadering – met van bovenaf opgelegde dwangmaatregelen – zoals in het huidige stelsel gebeurt? Of gaan we voor een moderne ’bottom-up’ strategie? De vraag stellen is hem beantwoorden. De Jagersvereniging kiest voor duurzame en werkbare regelgeving die aansluit bij de praktijk, waarbij de verantwoordelijkheid ligt bij de uitvoerder in het veld. Ofwel, voor balans tussen regels en uitvoering. Hoe? Door het ree op de wildlijst te plaatsen!

Laurens Hoedemaker

Directeur Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging
  • Delen:


Gerelateerd nieuws