Zon op
07:28
Zon onder
18:13
Nachtmodus

Zorgen – Column Janneke Eigeman

Afgelopen week verscheen een artikel over protesterende inwoners van IJburg, een wijk in Amsterdam. Een GroenLinks-wethouder had – conform partijprogramma – windmolens gepland vlakbij de stad. Dat viel niet in goede aarde, want windenergie was prima maar niet recht voor de deur. Eén demonstrant vond dat de molens op een plek moesten komen waar ze minder schade toe zouden brengen aan mens en natuur. Desnoods – ik citeer – werd een ‘dunbevolkt deel van Nederland opgeofferd’. Terecht reageerden op sociale media veel inwoners van die dunbevolkte gebieden verontwaardigd op dit sterke staaltje ‘niet-in-mijn-achtertuin’. Het is makkelijk beslissen als je zelf de consequenties niet hoeft te dragen.

Zo’n zelfde reactie zien we ook bij het onderwerp ‘wilde dieren’. De groei van populaties ganzen, vossen, zwijnen en wolven wordt door veel Nederlanders als positief ervaren maar uiteraard heeft dit ook negatieve gevolgen. En die worden met name ervaren door mensen die er direct bij betrokken zijn. Het zijn de mensen die energie en geld steken in hun agrarisch bedrijf en in weidevogel- en natuurbescherming. Het zijn de inwoners van gebieden waar veel wildaanrijdingen zijn of die op camerabeelden een wolf door hun woonwijk zien lopen. Het beïnvloedt direct hun bedrijfsvoering, hun weidevogelinspanningen en hun gevoel van veiligheid.

Soms worden mensen zelfs als dom betiteld

Het is zaak dat deze zorgen gezien en gehoord worden. En dat er adequaat op gereageerd wordt door alle partijen die professioneel verantwoordelijk zijn voor draagvlak voor natuur- en faunabeheer. Nog te vaak zie ik als tegenreactie dat er nóg meer positieve berichten over wolven, vossen en zwijnen worden geplaatst. En soms zie ik zelfs dat men deze mensen en hun zorgen als dom betitelt.

Liever zie ik dat er een reëel verhaal wordt verteld: over de mooie en mindere kanten van groeiende faunapopulaties. Alleen dan voelen ook direct betrokkenen zich gehoord en blijft er draagvlak voor natuurbeheer.

*Deze column verscheen in De Jager, januari 2021

  • Delen: