Zon op
07:32
Zon onder
17:12
Nachtmodus

Dood – Column Janneke Eigeman

Sorry’, zegt de buurman. Hij staat aan ons hek en in zijn hand bungelt één van onze kippen. Zo dood als een pier. ‘Mijn hond pakte de kip uit jullie heg en ik was er niet snel genoeg bij.’ Inmiddels ben ik wel wat gewend als het gaat om de aanblik van dode dieren. Maar dat was niet altijd het geval. Afkomstig uit een niet-jagende familie moest ik bij mijn start bij de Jagersvereniging enorm wennen aan de foto’s van (grote) tableaus in onze Facebookgroep.

Niet iedereen is eraan gewend. Recent riep de president van Namibië trofeejagers op – vanwege de vele negatieve reacties – geen foto’s meer op sociale media te zetten. Een Nederlandse jager die meer open wilde zijn, zette een foto van een tableau na een hazenjacht op Facebook. Hij kreeg meerdere negatieve reacties van vrienden en vroeg zich af wat hier gebeurde. Drie dingen, denk ik. Niet alleen vinden Nederlanders het moeilijk om een dood dier te zien, ook wordt beeld nog eens sneller verwerkt dan woorden. Daarnaast weet de niet jagende kijker niet waar hij naar kijkt: hij ziet enkel dode dieren in combinatie met lachende jagers. Wat hieraan is voorafgegaan, hoe zorgvuldig dit is aangepakt en hoeveel inspanning ervoor is getroost, vertelt een foto niet.

Is dit een oproep om helemaal geen foto’s van tableaus meer te plaatsen op sociale media? Nee, zeker niet. Jagers mogen trots zijn op hun inspanningen, inclusief hun ‘buit’. Het is wel zaak om na te denken welke foto u kiest, waar u deze foto plaatst en wat u er bij schrijft. Inmiddels kijk ik met grote interesse naar foto’s van tableaus. Razend interessant. En de kip? Die heb ik aangepakt, nadat ik de buurman had bedankt voor z’n eerlijkheid.

  • Delen: