Zon op
08:00
Zon onder
16:45
Nachtmodus
Foto: Jan van der Greef

Om te huilen?

Koos Dijksterhuis zou best wat vaker onze website mogen bezoeken. Dat had hem een uitbrander van de NRC bespaard over de aantallen door huiskatten gepredeerde vogels. 100 miljoen per jaar was wel wat veel, daar waar de Jagersvereniging in een literatuurstudie op 35 miljoen uitkwam. Dat stond dus al 2 jaar op de website. Maar nu de wolf.

Sprookjes
Dijksterhuis fileert het standpunt van de Jagersvereniging over de wolf en constateert dat de wolf toch een prima hulpje van de jagers zou kunnen zijn. Ze zouden juist helpen om de aantallen herten, reeën en wilde zwijnen in toom te houden. En passant blijkt de wolf ook de panacee voor de Oostvaardersplassen en Amsterdamse Waterleidingduinen. Waar dat nou precies op gebaseerd is, is een raadsel en dat vertelt Koos er niet bij. Ook niet hoeveel wolven je daarvoor nodig hebt en in welke aantallen de grofwildpopulaties afnemen door de wolf. Is dit nu feit of fictie? We zien wel vaker sprookjes rond de wolf verschijnen. Een treffend voorbeeld daarvan is de promotie van de wolf in een prachtige tekening van Jeroen Helmer.

Hierin wordt de wolf in beeld en tekst impliciet als redder van onze ecosystemen gezien inclusief die van weidevogels. Suggesties die niet in de pers ter discussie worden gesteld en geen bronnen ter onderbouwing.

Economische effecten
Waar Koos Dijksterhuis wel een interessant punt heeft is dat van de economische effecten van de wolf. Zeg maar de schade. De Jagersvereniging staat op het standpunt dat wanneer wilde dieren worden beschermd door de wetgever, het in de rede ligt om de economische schade van dit beschermingsregime te vergoeden. Zo werkt het bij bijvoorbeeld bij ganzen en veel andere soorten. Deze onderliggende discussie wordt door Koos niet opgepakt of doorzien en dat is jammer. Want waarom wel landbouwschade vergoeden vanwege bescherming van soorten en geen schadevergoeding voor particulieren vanwege wettelijke bescherming. Schade door steenmarters aan auto’s, beverschade aan kapitale bomen, maar ook ganzenschade of wroetschade door zwijnen aan niet-landbouwers wordt niet vergoed. Schade door wolven aan vee wordt beperkt vergoed.

Boeren krijgen alleen de waarde van de schapen vergoed, maar niet de gewerkte uren, materialen of vervolgschade zoals verwerpen van lammeren. Of aanschaf van honden, rasters of extra benodigde stalruimte. Bij de jacht geldt dat de komst van de wolf ook voor de jager financiële effecten kan hebben. Het jachtrecht is een eigendomsrecht en dat kan bijvoorbeeld bij vestiging van een roedel worden aangetast. Dat is niet nieuw want in landen als Duitsland en Polen hebben jagers al langer te maken met effecten van vestiging van wolven. Het erkennen dat jachthouders net als anderen in hun rechten kunnen worden getroffen is de kern van de discussie. En wat voor een wolf geldt, is ook van toepassing op andere soorten. Uiteraard kan je ook de redenatie volgen dat schade en overlast maar klakkeloos gedragen moet worden, ongeacht de kosten hiervan. Die kunnen uiteenlopen van enkele honderden euro’s tot vele duizenden euro’s per jaar. Daar hebben de jagers zich middels dit standpunt principieel van gedistantieerd.

  • Delen:


Gerelateerd nieuws