Zon op
08:11
Zon onder
18:36
Nachtmodus

Waar komt mijn eten vandaan? – Column Ellen Mookhoek in De Jager #15

Eigenlijk heb ik er alle begrip voor. Niet willen weten waar je eten vandaan komt. Gewoon in de kar gooien, afrekenen, koken, eten en de restjes zo de prullenbak indonderen. Geen moeilijke vragen en geen lastige antwoorden.Voor mij lijkt er geen weg terug. Van bijna alles wat ik eet wil ik weten waar het vandaan komt en waarom. Zo wilde ik worstjes maken van de voorbouten van het smaldier dat ik onlangs schoot.

Dus ik op zoek naar traceerbaar varkensvlees van scharrelbeesten. Ik kwam uit bij Livar, de verwerker van het Limburgs kloostervarken. Het varken heeft een heel goed leven gehad volgens de vele keurmerken die op het vlees prijken. Op de website van het vleesmerk zie ik op welke boerderijen de beesten rondsjouwen en ze hebben het er duidelijk heel gezellig. Maar hoe verantwoord ook, geen woord over de dood van het beest dat nu in het pakje voor mijn neus zit. Dat onderwerp wordt zorgvuldig vermeden, terwijl dat mij juist bijzonder interesseert. Uiteindelijk bleek dat bij Livar wel goed te zitten: nabellen leerde mij dat het bedrijf een richtlijn hanteert: de varkens moeten binnen anderhalf uur in het slachthuis zijn.

Terug naar het worsten maken: bij de aanblik van de darmen waar we de worstjes in gaan stoppen, moet ik lachen. Het is natuurlijk nooit meer te achterhalen waar die vandaan komen. Die komen van ergens op de wereld, zijn gespoeld in een fabriek in China en daarna naar Nederland getransporteerd. Betekent dit dat ik alleen nog maar eigen geschoten wild met brandnetels uit mijn verwaarloosde moestuin kan eten? Nee: ik accepteer dat ik over mijn eten niet alles kan weten, maar blijf nieuwsgierig.

Totdat het vriest staan er op plekken waar van de zomer is gemaaid nog veel malse brandnetels. Pluk ze nu het nog net kan en maak er deze supermooie quiche van. Want als je wel weet waar je eten vandaan komt, is dat leuk en vaak heel lekker.

Hartige taart met brandnetels en kaas

Pluk 100 gram brandneteltopjes*. Verwarm de oven voor op 190 graden. Was de topjes, met een handschoen aan, in ruim water, slinger droog en hak grof. Fruit in een flinke klont boter 3 grof gehakte uien met Provençaalse kruiden, zout en peper, voeg de gehakte brandnetels toe en laat dat in 10 minuten slinken, af en toe omroeren. Laat het mengsel afkoelen tot lichaamstemperatuur.

Voeg 5 eieren, zout en 225 gram geraspte extra belegen kaas toe. Mengen en storten in een ingevette quichevorm die bekleed is met deeg voor hartige taart, uit het diepvries­vak van de supermarkt (de ingrediënten zijn niet traceerbaar, maar het is zooo handig). Bak in 50 minuten gaar.

*Bij vorst zijn de brandnetels te vervangen door fijngehakte palmkool en een teen knoflook.

Ellen Mookhoek

Moestuin- en wildplukexpert uit Amsterdam, is gaan jagen om haar tableau compleet te maken. In deze rubriek geeft ze haar visie op de jachtpraktijk en inspireert jagers om zelf in het wild te plukken.
  • Delen:


Gerelateerd nieuws