temp.
Zon op
08:46
Zon onder
16:21
Nachtmodus
Foto: Anoeska van Slegtenhorst

Hartjes – Column van Janneke Eigeman, De Jager oktober 2018

Er zijn mensen die hun eigendommen een naam geven. Zij doen dat vooral bij zaken die belangrijk voor hen zijn. Zo zijn mensen eerder geneigd om een auto of een pup een naam te geven dan een stoel of een tafel. Vervolgens dichten ze die zaken ook graag menselijke eigenschappen toe. Zo is Sjors weerbarstig als hij niet direct start en kijkt Tess schuldig als we haar met de lege broodzak aantreffen. Dit soort verhalen lees ik met enig plezier. Kwalijk wordt het als een overheidsinstantie deze taal gaat uitslaan.

Het Vlaamse Agentschap Natuur en Bos plaatste eind augustus een foto van een cameraval met twee wolven op Twitter. Die voorzag ze van de tekst: ‘Naya en August, onze intussen beroemde wolven, kwamen elkaar onlangs tegen en het was meteen liefde op het eerste gezicht! Misschien blijft het niet bij een zomerflirt en mogen we in de toekomst welpjes verwachten.’ Als klap op de vuurpijl had een medewerker twee hartjes boven de wolvenkoppen geplaatst.

Als mensen geleerd wordt om op deze manier over wolven te denken, kan dat nog wel eens raar uitpakken als de wolf zich – geheel naar zijn aard – niet zo menselijk gedraagt. Als er vervolgens door diezelfde instantie moet worden gezegd, dat er ingegrepen moet worden wanneer een wolf tot onoverkomelijke problemen leidt, komt dit de geloofwaardigheid van de organisatie niet ten goede. Die ervaring hebben we inmiddels in Nederland volop: met verschillende diersoorten en in verschillende gebieden.

Stop met deze flauwekul, wil ik mijn vakgenoten in het communicatievak toeroepen. Je bent er niet om hartjes boven een wolvenkop te plaatsen. Je bent er om mensen van juiste informatie te voorzien. Dat komt het draagvlak voor natuurbeheer en -bescherming ten goede. En dat lijkt me iets wat wij – communicatiemensen bij natuurorganisaties – uiteindelijk willen.

Janneke Eigeman

Teamleider communicatie
  • Delen:


Gerelateerd nieuws