temp.
19°
Zon op
05:23
Zon onder
21:58
Nachtmodus
Foto: Anoeska van Slegtenhorst

Geduld – Column Janneke Eigeman, De Jager april 2018

Ik geef het meteen toe: toen de eigenschap geduld werd uitgedeeld was ik even ergens anders. Men kan mij zonder problemen ‘ongeduldig’ noemen. Voor mij kan het namelijk allemaal niet rap genoeg gaan. Snel dingen opzetten of organiseren… het zijn kolfjes naar mijn hand!

En toen ging ik jagen en werd me duidelijk dat geduld de nummer één eigenschap voor jagers is. Wie had dat kunnen bedenken? Ik in ieder geval niet.

Het begon bij de eerste vergadering van de plaatselijke jagersvereniging. Als nieuwe medewerker van de vereniging meldde ik me direct aan bij de jagers uit de streek. Los van de inhoudelijke zaken zag ik vooral heel veel gebeuren. Of beter gezegd: zag ik heel weinig gebeuren. Ik zag hoe leden rustig naar het bestuur luisterden. Een bestuurder die een – misschien wel wat lange – uitleg over een onderwerp gaf, werd niet onderbroken. Niemand scrollde zenuwachtig op z’n telefoon, uit gewoonte of uit angst iets te missen. En voor de vergadering was iedereen stil toen het bestuur een overleden lid memoreerde.

Ik haalde twee jaar geleden mijn akte om vervolgens mijn eerste schreden te zetten als jager in het veld. Inmiddels ben ik zo’n tien keer op pad geweest om een ree te schieten. Tot op heden zonder resultaat. Tien keer in alle vroegte opgestaan, plaatsgenomen op een hoogzit en gekeken. Niets! Nou ja, een reegeit met twee kalveren op zo’n 200 meter afstand in de dekking. Drie reeën die in vliegende vaart het veld overstaken. En een smalree dat niet dwars ging staan. Althans, niet binnen schootsafstand.

Geduld – dat is me duidelijk geworden – is iets anders dan verveling. Ik zit, kijk en observeer in een prachtig decor met mensen die net zo gek zijn op de natuur als ik. En wellicht een keer, als het moment daar is…

Geduld, ik word er steeds beter in.

Janneke Eigeman

Teamleider communicatie
  • Delen:


Gerelateerd nieuws