Zon op
08:09
Zon onder
16:38
Nachtmodus
Foto: Kees van de Veen

Examen over leven en dood – NRC Handelsblad en NRC-Next

Jagersdiploma

Ruim achthonderd mensen doen deze week praktijkexamen voor hun jachtdiploma. Kok Klaas Gunnink wil zijn restaurantgasten zelfgeschoten wild serveren.

Gestoofd wild zwijn, hertenbiefstuk en eendenbout: dat is wat Klaas Gunnink (50) uit Assen graag voor zijn gasten zou willen klaarmaken, van zelfgeschoten wild. Hij is kok in restaurant Van Tarel in Taarlo, een Drents brinkdorp boven Assen. Het restaurant ligt in natuurgebied de Drentsche Aa, met beken die meanderen door een eeuwenoud landschap van heide, hooilanden en esdorpen. „Het is er prachtig”, zegt Gunnink. Geprikkeld door de schoonheid van die natuur ging hij met zijn baas in gesprek. „Ik vroeg hem: we serveren geregeld wild, maar hoe zou het zijn als we dat ook zelf gaan schieten?”

  • In Nederland hebben ongeveer 27.000 mensen een jachtakte.
  • Zij zijn aangesloten bij ruim driehonderd lokale jagersverenigingen.
  • Gemiddeld jaagt een jager 510 uur per jaar.
  • Het terrein waarop in Nederland wordt gejaagd, beslaat zo’n 2 miljoen hectare.

Gunninks werkgever reageerde enthousiast – zo kan het restaurant zich extra onderscheiden – en trok voor hem de knip. In totaal kost zijn jachtopleiding zo’n drieduizend euro. Onderdeel daarvan is een theorie-examen, waarvoor Gunnink vorige maand slaagde met een zeven. Vandaag doet hij praktijkexamen, met tientallen anderen, op een schietterrein in Biddinghuizen.

Met zijn groene vest en spijkerbroek in donkerbruine laarzen heeft Gunnink al de uitstraling van een jager. Nu nog dat diploma. Zenuwachtig is hij niet. „Ik weet dat ik het kan, maar hoe de omstandigheden zijn, is afwachten. Ook weet je niet hoe ze beoordelen.”

Het examen bestaat uit drie onderdelen, die je allemaal moet halen: hagelschieten, kogelschieten en jachtpraktijk. Met het jagersdiploma op zak kun je een jachtakte aanvragen. Wel moet je dan ook kunnen aantonen dat je ergens kúnt jagen. Daarvoor moet je een eigen jachtveld hebben of door een andere jager worden uitgenodigd. Gunnink moet nog een plek regelen.

In zijn leven spelen (dode) dieren al tientallen jaren een belangrijke rol. Hij volgde de slagersvakschool, werkte als slager in een supermarkt en had zeven jaar lang een biologische slagerij in het centrum van Assen. De keuze voor biologisch was bewust. Gunnink: „In de intensieve veehouderij zien ze alleen maar geld lopen.” Hij wilde daar niet langer deel van uitmaken: „Ik wil juist op een respectvolle manier met dieren omgaan.” De jacht past daar volgens hem bij.

(…)

De rest van dit artikel leest u op NRC.nl

De rest van dit artikel leest u op NRC.nl

NRC.nl
  • Delen:


Gerelateerd nieuws