Zon op
05:26
Zon onder
21:47
Nachtmodus
Foto: Anoeska van Slegtenhorst

Druk – column van Oswin Schneeweisz in De Jager #6

Tijdens de paasdagen wordt elk jaar weer duidelijk wat een merkwaardig volkje we toch zijn. We grazen massaal meubelboulevards af, staan te hossen op paasfestivals of rennen de longen uit het lijf op een paasmarathon. Helemaal bont maakten ze het aan de randen van Amersfoort. Daar schijnt al sinds jaar en dag een zogenaamde mudrun (spreek uit als mud-run ofwel modderloop) te worden gehouden. Dit jaar werd de mudrun op het allerlaatste moment afgelast. Niet omdat de organisatie zo betrokken was bij de aldaar broedende kieviten, maar omdat ze anders (zo lees ik op de site van de organisator) torenhoge boetes zouden krijgen in verband met het verstoren van beschermde diersoorten.

Alle media brachten het nieuws als losstaand incident. Waarom nam niemand de moeite dat eens ‘breder’ te belichten? Omdat journalisten soms net mensen zijn. Ze denken ook niet altijd verder dan de laatste regel van het persbericht of lopen gedwee aan de leiband van het grote nieuws. In dat laatste geval is elke scheet van een fascistoïde regeringsleider in Verwegistan al snel een stuk interessanter. Pauw deed, naar aanleiding van de afgelaste mudrun, een poging achter het nieuws van de uitstervende weidevogel te kijken, maar het item kwam totaal niet uit de verf. Twee vogelaars mochten hun zegje doen, maar waren vooral bezig centjes binnen te harken voor de vogelbescherming. Veel verder dan ‘de boer heeft het gedaan’ kwamen ze niet. Geen woord over de impact van predatie van vossen en andere roofdieren, geen enkel inhoudelijk argument leverden de twee vogelgluurders over het verband tussen recreatie en weidevogels. Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat deze mudrun wel degelijk voor iets groters staat: namelijk de toegenomen recreatiedruk in ons land en dat heeft niet alleen effect op weidevogels, maar op alle in het wild levende dieren.

We recreëren meer, anders en ook met meer mensen dan dertig jaar terug. Of zoals Rik Schoon, die momenteel de situatie op enkele Waddeneilanden in kaart brengt, in het recente nummer van Reewild Magazine zegt: ‘Je kunt een prachtig bos hebben, een walhalla voor reeën, maar als je vergeet dat er jaarlijks twee miljoen mensen met honden doorheen lopen is dat bos alles behalve een paradijs voor het ree.’ Misschien is het oude draagkrachtmodel van Van Haaften dus wel aan vernieuwing toe. In zijn tijd was er immers nauwelijks sprake van massa- recreatie en het eind van de recreatiedruk is nog lang niet in zicht. Recent stuurden enkele maatschappelijke organisaties, zoals de ANWB, zelfs een bedelbrief naar minister Schippers: 100 miljoen willen ze van het nieuwe kabinet om de nationale parken aantrekkelijker te maken voor toeristen. Wat dat betekent weten we allemaal: meer wegen, meer fietspaden, meer mountainbikers en loslopende honden. Zo wil men ‘de grondslag leggen voor een volwaardig Nederlands stelsel van natuurparken met internationale allure’. Het ergste valt te vrezen, want des te ronkender de slogans, des te droeviger meestal de werkelijkheid.

 

Oswin Schneeweisz

Oswin Schneeweisz werpt een persoonlijke blijk op actuele onderwerpen uit de wereld van radio, krant, televisie en internet.
  • Delen:


Gerelateerd nieuws