temp.
24°
Zon op
08:10
Zon onder
18:38
Nachtmodus
Foto: Michael Migos

De wolf rukt op en dat kost boeren schapen en geld. Wie betaalt dat? – de Volkskrant

Met stroomdraden en hekken met 7.000 volt erop wapenen schapenhouders zich tegen de oprukkende wolf. Voor de kosten moeten ze zelf opdraaien en de vergoedingen voor gedode schapen vinden ze te laag. ‘De overheid zal op de een of andere manier wat moeten doen.’

Met grote passen stapt Eise Boersma (68) over een van de zes stroomdraden die hij rond zijn veld met schapen heeft laten spannen. Zijn twintig Texelaars die hier in het Drentse Benneveld grazen, richten zich op van het droge gras en beginnen nieuwsgierig aan de veters en broekspijpen van de bezoekers te snuffelen.

Aan niets is te merken dat deze kudde vijf maanden geleden een aanval van een wolf te verduren heeft gehad. Zes dode schapen telde Boersma tussen de bloedige rommel die hij ’s ochtends aantrof. ‘Ik kwam thuis en zei tegen mijn vrouw: de wolf is langs geweest, ik doe de schapen weg. Zij zei: dat doe je helemaal niet. Maar je wilt niet weten wat voor impact zoiets heeft.’

De wolf rukt op in Nederland. Waar het roofdier een paar jaar geleden nog symbool stond voor de nieuwsluwe komkommertijd en mensen onduidelijke foto’s rondstuurden waarop evengoed een hond te zien kon zijn, waarschuwt het expertisecentrum Wolven in Nederland om de aanwezigheid van het dier vooral serieus te nemen. ‘Ze zijn er en ze gaan niet meer weg’, zegt woordvoerder Maurice La Haye. ‘De populatie is zo groot geworden dat we ermee moeten leren leven.’

Beschermde diersoort
Zo heeft in het Duitse Meppen, net over de grens bij Emmen, een wolvenkoppel een paar maanden geleden zes jongen gekregen. En volgens het expertisecentrum verblijven er in het midden en oosten van Nederland al vier maanden lang twee alleenstaande wolven. Als ze er over twee maanden nog steeds zijn, dan kan vrijwel zeker worden vastgesteld dat de wolf zich definitief weer in ons land heeft gevestigd.

Het dier heeft vrij spel. Want waar land- en tuinbouworganisatie LTO geen betere oplossing ziet dan de wolf af te schieten, is het beest in 2014 door de Nederlandse overheid tot beschermde diersoort verklaard. Daarmee volgt het kabinet de Europese habitatrichtlijn, die de bescherming van bedreigde dier- en plantensoorten regelt.

‘De wolf is daarin opgenomen omdat het ooit slecht ging met de populatie’, zegt La Haye. ‘Nu gaat het duidelijk beter, onder meer doordat er is gewerkt aan een Europees natuurnetwerk met natuurgebieden die op elkaar aansluiten en ecoducten.’

Maar voor schapenhouders levert die ontwikkeling alleen maar trammelant op. Hoewel een wolf zich bij voorkeur voedt met herten, reeën en zwijnen, rekent hij ook de schapen tot zijn prooi. En een simpel schrikdraadje rond de wei houdt hem niet zomaar tegen.

7.000 volt
Om de wolf te weren, is zwaarder geschut nodig: afrasteringen en elektrische hekwerken van bij voorkeur 1 meter 20 hoog. Ook krijgen schapenhouders het advies om waakhonden op te leiden of aan te schaffen die bij de kudde kunnen verblijven. Maar voor die kosten moeten ze wel zelf opdraaien.

Boersma weet er alles van. Na de aanval van de wolf nam hij maatregelen om zijn resterende schapen nog beter te beschermen. De vier stroomdraden die hij al had werden er zes, met nog maar 15 in plaats van 30 centimeter ruimte tussen de draden. Hij liet 7.000 volt op het hek zetten – tot de aanval stond er 3.000 volt op de omheining. Voor het metalen hek liet hij nog eens twee stroomdraden spannen en de grond onder het hek hoogde hij op. Alles om een volgende aanval van een wolf af te slaan.

‘Nu zijn we wolfproof’, zegt hij, te midden van zijn schapen. ‘Wolven in Nederland heeft hier zelfs foto’s gemaakt, omdat we de omheining zo goed op orde hebben. Ze zeiden: dit is precies zoals andere schapenhouders het ook zouden moeten doen.’

Maar door de grootte van hun kudde of het stuk land waarop de schapen rondlopen, kan niet elke boer dat. ‘Ik moet al een baan erbij zoeken om rond te komen’, vertelt een Overijsselse boer die niet met zijn naam in de krant wil. Hij heeft zo’n 350 schapen rondlopen op meerdere locaties in de provincie. In november doodde een wolf elf van zijn schapen. ‘Als de overheid me ook nog op deze kosten wil jagen, verkoop ik al mijn schapen en word ik postbode.’

Laurens Kok uit Marum verloor vijftien schapen door twee aanvallen van een wolf. Hij heeft berekend dat het plaatsen van een rasterhek of stroomdraden 6 euro per meter kost. ‘Voor grote landerijen is dat dus veel te duur. Bovendien is het ontzettend arbeidsintensief. En als de schapen er een poosje hebben gelopen, moet je alles weer afbreken omdat ze naar een ander stuk land gaan. De overheid zal op de een of andere manier wat moeten doen.’

Schadevergoeding
Schapenhouders bij wie een wolf heeft toegeslagen, kunnen terecht bij het Faunafonds. Zeker 32 van hen dienden dit jaar al zo’n schadeclaim in. ‘Als uit dna-monsters blijkt dat het inderdaad om een wolf gaat, dan keren we de dagwaarde van een schaap uit’, zegt woordvoerder Edwin Schras van het Faunafonds. ‘Om die te bepalen, wordt onder meer gekeken of het schaap drachtig was, hoe oud het was en of het om een stamboekschaap ging.’

Een doodgebeten schaap levert tussen de 33 en 306 euro op. Te weinig, vinden sommige boeren. Jantinus de Groote uit het Drentse Tiendeveen trof in maart vier schapen dood in de wei aan. ‘Ze boden me 225 euro per stuk aan’, zegt hij. ‘Maar daar kan ik niet van eten. Een schaap was drachtig, daar zaten twee lammeren in. Dat schaap is 450 euro waard. Ik heb een bezwaarschrift ingediend, maar nog niets gehoord.’

Onder meer de LTO voert gesprekken met de overheid over een compensatieregeling voor boeren om de wolf buiten de hekken te houden. In het nieuwe Wolvenprotocol in oktober wordt wellicht meer duidelijk. Boersma vindt het niet meer dan terecht dat boeren compensatie krijgen voor het beschermen van hun dieren. ‘De overheid zet de poort voor de wolf wagenwijd open, dan moet ze betalen ook.’

(…)

Lees het hele artikel op devolkskrant.nl

de Volkskrant
  • Delen:


Gerelateerd nieuws