Zon op
05:26
Zon onder
21:47
Nachtmodus

Reetveger – Column van Oswin Schneeweisz in De Jager

De staatssecretaris van gruttozaken kwam onlangs trots melden dat hij in een Europees potje voor boeren drie miljoen euro had gevonden voor de redding van de grutto. Dat is toch prachtig dat zo’n man  dat doet! Hij komt tenminste op voor de verdrukten. De echte socialisten zijn kennelijk nog niet uitgestorven. Mijn rode hart begon prompt sneller te kloppen. Ik zag al visioenen van weilanden vol vrolijke weidevogels en hoorde zo’n stalinistisch kinderkoor de verworpenen der aarde toezingen.

Net als de rietsnijder, de reetveger – dat was vroeger de man die de rails van de paardentram reinigde – en de vinkenvanger is er geen plek meer voor de grutto in onze kapitalistische, overbevolkte heilstaat. Dat is de echte reden waarom het slecht gaat met de weidevogels. Dat begint de grutto trouwens zelf ook door te krijgen. Steeds vroeger begint hij aan zijn trek naar huis, stelden wetenschappers van de RUG recent vast.

Keerde de grutto traditioneel pas in augustus terug, nu vertrekt hij al in juli naar Afrika, waar dan de rijst net is ingezaaid. Logisch, want op die droge biljartlakens van het moderne ­productielandschap dat wij weide noemen, valt voor de grutto niets te halen. De grond is door ontwatering zo droog dat ‘ie zijn lange neus in stukken breekt op zoek naar een paar wormen. En als hij al weet te overleven loopt hij een flinke kans vroegtijdig te sneuvelen in de bek van de vos. Als ik een grutto was (nationale vogel of niet) zou ik ook zo vroeg mogelijk vertrekken uit deze agri-woestenij.

‘Tijdens ons onderzoek werden we bijna dagelijks aangeklampt door wanhopige rijstboeren die hun oogst zien verdwijnen in de magen van de grutto’, vertelde onderzoeker Jos Hooijmeijer aan Nature Today. Ik vind dat een schokkend bericht. Omdat je je plotseling realiseert hoe klein onze wereld is. Nog nooit dacht ik aan de arme rijstboer in Afrika terwijl ik over de A12 richting Amsterdam reed. Nu zie ik die arme man bijna dagelijks in de weilanden bij Breukelen staan. Wanhopig kijkt hij uit over de kilometers supergras dat sneller groeit zodat de Westerse boer eerder kan maaien. Ons brood is zijn dood. Nog even… en ook hij kan in het rijtje van de grutto, de reetveger en de vinkenvanger.

Zo niets ontziend is ons economische systeem. ‘Onze agro-industrie bedreigt niet alleen het voortbestaan van de grutto, maar ook van Afrikaanse rijstboeren 5.000 kilometer ver weg’, zegt Hooijmeijer. En wat doet de staatssecretaris van gruttozaken? Hij koopt voor drie miljoen euro gps-ontvangers die moeten voorkomen dat gruttonesten niet onder maaimachines terecht komen.

Het lijkt mij een wel zeer sobere ‘bed, bad en broodregeling’ voor weidevogels die, als ze de kans krijgen om in hun gps-nestje op te groeien, zullen dienen als maal voor vos en roofvogels. Er is een troost: in onze verstedelijkte samenleving zal niemand de grutto missen als ‘ie eenmaal is uitgestorven.

Oswin Schneeweisz

Oswin Schneeweisz werpt een persoonlijke blijk op actuele onderwerpen uit de wereld van radio, krant, televisie en internet.
  • Delen:


Gerelateerd nieuws